De historie van de Ierse wolfshond

         Ch. Dhulart 1889

De historie van dit prachtige ras gaat vele eeuwen terug en hij werd in die tijden ook wel genoemd, Keltische Hond, Irish Dog of Big Dog of Ireland.
In heel vroege tijden werd de Ierse Wolfshond gebruikt in de arena's van Rome en ook voor de jacht op, groot, wild zoals edelherten, wolven en beren. Tot op de dag van vandaag wordt de hond in Australië gebruikt voor de jacht op kangoeroes.
Het ras is omgeven door vele sagen en legenden, waarvan het gedicht over de Ierse Wolfshond "Gelert" wel de meest bekende is, maar het zou te ver gaan om hierover uitgebreid te schrijven.

Op een gegeven moment stond het ras er zeer slecht voor. Er waren toen enkele mensen bereid zich in te zetten om dit schitterende ras in stand te houden. Midden 1800 begon o.a Captain G.A Graham met het herstel van dit ras. Hiervoor werden enkele honden gebruikt uit de weinige Ierse Wolfshondenkennels die er nog over waren en vervolgens werden er verschillende andere rassen door heen gefokt om weer dat te krijgen wat ooit de Ierse Wolfshond was en wat Graham voor ogen had. Wanneer men ver terugzoekt in de stambomen van de Ierse Wolfshonden  en die van de Scottisch Deerhounds [een zeer nauw verwant ras] komt men af en toe dezelfde ouderdieren tegen.

Heden ten dage wordt de Ierse Wolfshond gehouden als huishond. Het is een hond met een uitzonderlijk zacht, gevoelig en lief karakter. Wel bezit de Ierse Wolfshond een enorme jachtdrift. Het is tevens een hond die naast je leeft in huis en dus absoluut geen hond die geschikt is voor africhting of bewaking. Ook is een Ierse Wolfshond een hond die beslist niet in een kennel gehouden dient te worden omdat dit ras samen met mensen wil zijn.
Zelf raad ik het u niet aan om met uw hond mee te gaan doen coursings of rennen voor windhonden. Dit haalt de jachtdrift alleen maar meer naar boven en dat kan heel erg lastig zijn als u uw hond ergens los heeft lopen.
De Ierse wolfshond jaagt namelijk op het zicht en als ze eenmaal iets in het vizier hebben dan houd niets ze tegen om te gaan, zeker wanneer ze dit ook nog eens geleerd hebben tijdens de rennen of het coursen.

De Ierse Wolfshond valt onder rasgroep 10 [windhonden]van de FCI .

De Ierse Wolfshond is een zeer snel groeiende hond. Bij de geboorte wegen de puppen tussen de 500 en 800 gram, op de leeftijd van tien weken behoren ze tussen de 12 en 15 kilo te wegen !
Een reu is pas volledig volwassen op de leeftijd van ruim drie jaar en weegt dan ongeveer 70 A 80 kg en heeft een gemiddelde schofthoogte van ongeveer 85 á 90 cm. Teven zijn minder zwaar en minder groot. Het ras heeft een zeer gevarieerde en hoogwaardige voeding nodig.

Eenmaal volwassen heeft de Ierse wolfshond veel beweging nodig, drie keer per dag aan een riempje uit laten kan echt niet. De hond moet kunnen rennen en zijn energie kwijt kunnen. Tijdens het opgroeien dient de beweging zeer zorgvuldig opgebouwd te worden. Een zeer goede begeleiding van de fokker is hierbij dan ook echt onmisbaar !!!